Intens, gepassioneerd en onomwonden zingt Nathalie Matteau (Montreal, Québec, Canada) over de liefde en het leven. Haar liederen verhalen over vergankelijkheid, jaloezie, afscheid, eenzaamheid, bedrog en crimes passionnels. Zij ziet schoonheid in de tragiek van alledag waarmee we ons allemaal kunnen vereenzelvigen, maar waarover we meestal liever discreet zwijgen. Ondersteund door haar virtuoze vijfmansband (Les Hommes Perdus) belicht Matteau onze gemaskeerde hartesmarten met pakkende melodieën gevat in haar overdonderende en meeslepende ‘chansons noires’. Invloeden van pop, tango, jazz en blues zijn daarbij zelden ver weg. Wat Matteau ons voorschotelt is echter niet per se een ode aan de wanhoop! Vitaal en vol levensdrang zingt ze ons met haar donkere stem geestdriftig toe dat de tijd op niemand wacht. Ze bezweert ons het leven te vieren en er uit te halen wat er in zit. Het is tenslotte alles of niets en nu of nooit...
Quotes: - Het was een prachtig optreden. Veel mensen waren ontroerd en een aantal zag ik huilen bij het nummer 'Mijn vlakke land' En wat een fantastische vrouw! Buitenblik festival Zevenaar september 2010
- "De virtuoze vijfmansband van Matteau (drums, accordeon, tuba, trombone en sax) speelde een potpourri van muziekstijlen. Jazz, blues, chansons en zigeunermuziek werden in een onweerstaanbare cadans aaneengesmeed. Ernst Jan Roozendaal in PZC.

Ook te boeken als duo voorstelling met meester accordeonist Oleg Fateev